Ena Sendijarević, scenarioschrijver en filmmaker, ziet het makerschap als een combinatie van intensiteit, creativiteit en verantwoordelijkheid. Haar films, gekenmerkt door kleurgebruik, absurdistische personages en scherpe humor, reflecteren haar persoonlijke en artistieke groei. Met titels als Take Me Somewhere Nice en Sweet Dreams heeft ze zowel publiek als critici weten te verrassen. Haar werk onthult de spanning tussen artistieke vrijheid en de eisen van een industrie die voortdurend prestatie verlangt. "Films maken is een marathon," zegt ze, waarin intuïtie centraal staat. Dit is cruciaal bij het nemen van beslissingen die vaak moeilijk te verantwoorden zijn aan anderen, maar essentieel voor de authenticiteit van een project. Met Sweet Dreams, haar tweede speelfilm, heeft ze een verhaal gebracht dat de koloniale geschiedenis van Nederlands-Indië verweeft met hedendaagse reflecties over macht en schuld. Dit toont haar bereidheid om complexe thema’s aan te snijden. "Een goed werk verhoudt zich tot de wereld," stelt ze, wat verklaart waarom ongemak en controverse niet worden geschuwd in haar werk. Haar keuze om te reflecteren op ongelijkheden, zoals die tussen West-Europa en de rest van de wereld, ontstond deels tijdens de productie van Take Me Somewhere Nice, waarin ze sociale en economische verschillen observeerde. Sendijarević benadrukt dat personages in haar films niet eendimensionaal mogen zijn. Net zoals mensen in het echte leven onvoorspelbaar zijn, weerspiegelt haar werk deze veelzijdigheid. "We zijn allemaal tegenstrijdig," zegt ze, wat haar personages menselijk en intrigerend maakt. Ondanks de strijd en onzekerheden in het vak, blijft haar ambitie groot. Met een concreet doel om negen speelfilms te maken, waarvan de derde inmiddels in productie is, ziet ze haar carrière als een voortdurend evoluerend proces. Haar werk inspireert niet alleen, maar daagt ook uit, zowel op het scherm als in de samenleving.
Handelsoorlog en interne concurrentie: een bedreiging voor de Nederlandse economie . De dreiging van een wereldwijde handelsoorlog, mede veroorzaakt door het protectionistische beleid van Donald Trump, brengt grote risico’s met zich mee voor de Nederlandse economie. De Nederlandse Bank waarschuwt dat hogere importtarieven van de VS een negatieve impact kunnen hebben op de export van Nederlandse producten, zoals bloembollen. De gevolgen voor de Nederlandse consument zijn ook voelbaar: jaarlijkse kostenstijgingen kunnen oplopen tot 500 euro per persoon. Als de VS de importheffingen verhoogt, dreigt Nederland in een recessie te belanden. Een verwachte krimp van 2% van de economie, meer dan de huidige groei, zou bedrijven zwaar treffen. Voor bedrijven die exporteren naar de VS betekent dit verlies van concurrentiepositie, omdat Amerikaanse bedrijven die lokaal produceren geen last hebben van die heffingen. Bovendien leidt het tot een toename van Chinese producten op de Europese markt, wat kan leiden tot prijsdumping. Nederlandse ondernemers moeten dan concurreren met goedkopere Chinese producten, niet alleen in Nederland, maar ook in markten als Brazilië. Niet alleen geopolitiek, maar ook binnen Europa voelen Nederlandse bedrijven de druk. De energiekosten voor Nederlandse bedrijven liggen fors hoger dan in buurlanden als Duitsland en Frankrijk. Dit maakt het voor Nederlandse ondernemers lastiger om te concurreren. Zo betalen bedrijven in Nederland gemiddeld twee keer zoveel voor elektriciteit als bedrijven in Duitsland. Deze hoge kosten dwingen Nederlandse bedrijven hun productie af te schalen of naar het buitenland te verplaatsen. Om de concurrentiepositie van Europa te versterken, is het nodig om investeringen in groene technologieën te stimuleren. Een voorbeeld hiervan is de productie van gerecycled plastic. Om die productie in Europa te houden, wordt voorgesteld dat shampooflesjes een minimumpercentage gerecycled plastic moeten bevatten dat in Europa is geproduceerd. Dit moet de bouw van fabrieken voor gerecycled plastic in Europa stimuleren. De Verenigde Staten hanteert een soortgelijke aanpak met hun "Made in USA"-beleid, dat productie in eigen land beschermt.
Migratie en de Paradox van Vooruitgang. De geschiedenis van Turkse arbeidsmigratie naar Nederland, zoals besproken in deze bijeenkomst, onthult een complexe dynamiek van vooruitgang, strijd en culturele worteling. Mustafa Ayran benadrukt hoe de oprichting van de vereniging HIP in 1974 een begin markeerde van collectieve emancipatie. De focus lag op gelijke rechten, democratie en vrede, en deze idealen werden concreet in successen zoals het verkrijgen van verblijfsvergunningen, stemrecht en toegang tot onderwijs. Tegelijkertijd schetst hij hoe discriminatie en systematische belemmeringen de vooruitgang bemoeilijkten, maar niet stopzetten. Sinan Çankaya en Murat Isik reflecteren op de effecten van deze migratiegeschiedenis op individueel niveau. De sociale klim, vaak gepromoot door ouders, bracht niet alleen kansen, maar ook spanningen en een groeiende afstand tot de eerste generatie. Çankaya beschrijft hoe dit streven naar succes de relatie met zijn vader beïnvloedde, waarbij klassenverschillen voelbaar werden. Isik deelt hoe schrijven over zijn familiegeschiedenis hielp bij het herstellen van banden en het blootleggen van vergeten verhalen. Gunay Uslu voegt een ander perspectief toe door te reflecteren op de rol van vrouwen en ondernemerschap binnen haar familie, waarbij traditionele genderrollen werden doorbroken. Haar vader en moeder combineerden zakelijk succes met een sterke culturele identiteit, wat een inspiratiebron bleek voor Uslu’s veelzijdige carrière. Deze verhalen tonen de prijs van integratie, de kloof die kan ontstaan tussen generaties en klassen, en de kracht van collectieve actie en persoonlijke verhalen om deze te overbruggen. Migratie wordt niet alleen een kwestie van overleven, maar ook van streven naar een rechtvaardiger toekomst, waarin het verleden niet wordt vergeten, maar als een fundament dient voor nieuwe generaties.
De symbioceen belooft een toekomst waarin mens en natuur samenwerken. Het antropoceen heeft geleid tot vernietiging, met grootschalige vervuiling en verlies van biodiversiteit als resultaat. Dit destructieve tijdperk vereist een radicale herziening, geïnspireerd door symbiotische relaties zoals die tussen microbiomen en het menselijk lichaam. De symbioceen stelt voor om technologieën en systemen te baseren op natuurlijke processen die regeneratief en cyclisch zijn. Voorbeelden hiervan zijn 'symbiotefacten', duurzame en biologisch afbreekbare objecten die ecosystemen versterken in plaats van schade aanrichten. Daartegenover staan de 'terraforms', vernietigers van de aarde, zoals zichtbaar in de kolenmijnen van de Hunter Valley. Deze mijnen hebben het landschap veranderd van een vruchtbare regio in een uitgestrekt, vervuild gebied vol ecologische en sociale schade. 'Terranasianen', aardescheppers, staan aan de andere kant van het spectrum en streven naar herstel en duurzaam beheer van de planeet. Tegelijkertijd roept 'terrafurie', de woede over politieke traagheid ondanks duidelijk wetenschappelijk bewijs, op tot actie. De symbioceen biedt een visie waarin economie, cultuur en technologie worden geïntegreerd in de natuurlijke processen van het leven. Het is een oproep om giftige praktijken te vervangen door systemen die volledig circulair en regeneratief zijn. Deze verschuiving vereist creativiteit, wetenschappelijke innovatie en een diep respect voor het web van het leven. Het doel is een wereld waarin menselijke activiteit niet langer schadelijk is, maar bijdraagt aan de gezondheid van de planeet. De symbioceen biedt hoop en vraagt om urgentie. Het is een visie van balans en wederzijds voordeel.
De bouwsector is wereldwijd een van de grootste vervuilers en draagt met beton en cement aanzienlijk bij aan de CO₂-uitstoot. Innovaties zoals kruislings gelamineerd hout (CLT) bieden een duurzaam alternatief, waarbij hout als bouwmateriaal CO₂ opslaat in plaats van uitstoot te genereren. Houten gebouwen zijn niet alleen milieuvriendelijker, maar ook sneller en goedkoper te bouwen dankzij prefab-productieprocessen. Modules worden in fabrieken volledig uitgerust en op locatie eenvoudig geïnstalleerd. Deze efficiëntie vermindert materiaalverspilling en fouten op bouwplaatsen aanzienlijk. Bovendien is hout bij brand voorspelbaar en veilig, terwijl beton onvoorspelbaar kan exploderen bij hoge temperaturen. Ondanks het idee dat bouwen met hout duurder zou zijn, tonen projecten aan dat het kostenbesparend kan zijn door kortere bouwtijden en minder arbeidsintensieve processen. Om aan de vraag naar woningen te voldoen, is massale herbebossing noodzakelijk. Het planten van bomen ondersteunt niet alleen duurzame bouw, maar draagt ook bij aan het herstel van ecosystemen en de opslag van koolstof. Wereldwijd worden veel bomen niet benut of verbrand om plaats te maken voor veeteelt, terwijl gecertificeerd bosbeheer deze bossen waarde en bescherming kan bieden. Innovaties in houtbouw hebben het potentieel om een revolutie teweeg te brengen in de bouwsector en bij te dragen aan klimaatoplossingen. Meer bomen planten is een eenvoudige, betaalbare oplossing voor de wereldwijde klimaatuitdaging. Hout kan de wereld redden.
De natuur wordt steeds prominenter als economische grootmacht, een zeldzaam goed dat door zijn eindigheid een intrinsieke waarde heeft verworven. Waar het ooit voldoende leek om natuurlijke hulpbronnen uit te buiten zonder enige compensatie, zien we nu een verschuiving naar een paradigmatische herwaardering van ecosystemen. Mangrovebossen worden gezien als natuurlijke kustbeschermers, duinen worden herkend als cruciale verdedigers tegen overstromingen, en veengronden dienen als reservoirs voor CO₂-opslag. Deze ecosysteemdiensten, een term die verwijst naar de directe en indirecte voordelen die de natuur aan de mens biedt, krijgen een plaats op de financiële balansen van ondernemingen en overheden. De introductie van natuur op de markt biedt zowel hoop als bezinning. In een wereld waar kapitaal leidend is, ontstaat een nieuwe economie waarin biodiversiteit en duurzaamheid worden gemonetariseerd. Carbon credits, waarmee bedrijven hun uitstoot kunnen compenseren, zijn een booming markt. Boeren, zoals de eerste 'koolstofboer' in Nederland, verkopen rechten op CO₂-reductie door hun gronden onder water te zetten. Deze credits worden gekocht door multinationals als Apple en Shell, die streven naar een groen imago en lagere ecologische voetafdrukken. Tegelijkertijd zijn er zorgen over de integriteit van deze markt. Fraude en greenwashing loeren om de hoek: rechten worden soms toegewezen aan niet-bestaande bossen of dubieuze projecten. De financiële wereld speelt een sleutelrol in deze transitie. Banken worden aangespoord om klimaatrisico's serieus te nemen, zoals overstromingen en droogte, die de waarde van hypotheken en investeringen bedreigen. Daarnaast kunnen beleidswijzigingen, zoals het verbod op dieselauto’s of strengere energie-eisen voor gebouwen, de financiële stabiliteit van bedrijven ondermijnen. Vooruitstrevende banken zien echter kansen. Ze omarmen duurzame investeringen als strategische langetermijnkeuzes en voorspellen enorme kapitaalstromen naar vergroening en innovatie. Hoewel deze ontwikkelingen hoopvol zijn, blijven er vragen bestaan over de ethiek en effectiviteit van de 'groene economie'. De natuur wordt in deze context gereduceerd tot een handelswaar, wat risico’s met zich meebrengt voor kwetsbare gemeenschappen en ecosystemen. De centrale uitdaging is hoe we een balans kunnen vinden tussen economische belangen en ecologische integriteit. Gaat kapitalisme ons daadwerkelijk helpen de aarde te redden, of zien we slechts een nieuwe dimensie van exploitatie? De antwoorden op deze vragen zullen bepalen of de groene economie een katalysator wordt voor een duurzame toekomst, of slechts een nieuwe façade voor economische ongelijkheid en milieuschade. Wat vaststaat, is dat de waarde van een gezonde planeet niet langer kan worden genegeerd—zowel vanuit ecologisch als economisch perspectief.
schoonheid is voor mij iets wat heel veranderlijk is iets wat elke dag anders kan zijn voor mijzelf schoonheid is ook het heel breekbaars het hoeft niet groots en meeslepend te zijn schoonheid kan initieel klein zitten en dat is ook heel erg mijn focus als in mijn research en eeuwig naar hoe het naar dingen kijkt daar het is zo belangrijk om in kleine dingen ook schoonheid te vinden en in de lelijke ding is gewoon uit te vinden want hoe mooi is het om weer een juist een soort van super lelijk situatie je toch dat mooie lichtpunt in en dat is voor mij heel rot schoonheid is jammer dat dat ga je niet zou krijgen deze collectie collectie cloud nu gaat heel erg over het leven als een performance ik denk dat kleur mensen elke dag bewuste keuze maken om zichzelf of te eten of niet uit omdat de wereld om je heen je eigen die ruimte vaak niet geeft dan performance stukjes eigenlijk ga ik vandaag vol out of ga ik vandaag minimale zelf ik maak zelf een bewuste keuze om eigenlijk zo min mogelijk in de normale wereld bewegen en mij omringen met fantastische queer mensen die in mijn ogen voor het streven naar zijn verder zijn als puur personen kunnen we verder denken omdat we al bruggen over zijn gegaan sinds 2 jong zijn we zijn al ver gegaan in uit de kast komen of of je geen er vragen stellen en daardoor denk ik dat je op jongere leeftijd al verder kwam denken en verder wil denken daardoor ook meer bezig bent met wereld om je heen ik denk dat voor mij increments of future [Muziek] wat ik heel graag wil doen is het mijn eigen beeld creëren dus in mijn collecties mijn eigen schoonheidsideaal ontwikkelen mijn eigen man of geen droom om binair persoon ontwikkelen die voor mij dat plekje in de samenleving wel zou kunnen innemen waarvoor ik zie dat er in dat nog niet genoeg ruimte is er zijn dus nog niet genoeg ruimte voor mensen die openlijk niets deel willen nemen aan wat wij als ze de norm zien ik heb die pijn en die zo van agressie bijna tegen hoe de wereld naar mensen als ik kan kijken om proberen te zetten naar maar wat nou als ik iemand als ik een soort van persoon ontwerp die en die een plek geven in deze wereld en dat is eigenlijk waar ik mee bezig ben en ik denk dat mensen bank en om buiten de boot van dat mensen bang zijn kop boven het maaiveld ik denk dat het het is het scary on the other side church en ook een heel veel mensen die niet geïnteresseerd zijn om er in kleding of wat dan ook te uiten zoals ik dat doe en dat is ook van maar denk ze ook heel veel mens zijn die bang zijn om te experimenteren met hun eigen schoonheid want waarom kan je als man niet soms een beetje blush op hun baan kan een man niet vergokt dragen het kan niet zo zijn dat maar zo weinig mensen hiermee willen experimenteren zijn maar klein aantal mensen dat er meer durft experimenteren ik denk dat over 50 jaar nog steeds van beetje het zelfde schuitje zitten gezien de stand van de wereld op dit moment ik hoop dat mensen die me uit de kast hoeft te komen in in nederland in ieder geval ik hoop dat mensen niet meer bevraagd worden over hun geen naar ik hoop dat we een kruis op ons pad paspoort mogen zetten ik hoop dat we in een wereld leven waar er mijn ideaal van schoonheid ook echt een plek op straat ze verdient voor mij gaat heel erg over vrije expressie van gender je seksualiteit eigenlijk dat het normaal dat dat verdwijnt en dat iedereen zijn eigen plek mag en kan innemen zonder veroordeling tot gender reveal party niet moet bestaan en dat we hier naar een mens kijken en kunt kijken van op wie ben je eigenlijk
Waarom werkt dat niet helemaal bij barlad op dit moment Waar ligt dat aan ja barlad och ja dat is eh veel te veel grachtengordel dus eh en als ze dus iets eh Volks erbij doen dan is dat komt dat als een konijn uit de hoge hoed dus dat past er dan helemaal niet bij dus dan hebben ze een hele serieuze onderwerp en opeens hebben ze Marco Schuiten maken erbij ja Schuit maken ja ja dat past dan gewoon niet dus eh is toch geweldig Mar Weet je wat wel leuk is eh titina vind ik dan meen ik echt weet je ik vind Jeroen blijft best wel dicht bij zichzelf Ik bedoel wij wij blijven Ja Johan blijft wel dicht bij zichzelf ik gaat er ook een beetje overheen jij blijft redelijk dicht bij jezelf maar eigenlijk degene die het meest dicht bij zichzelf blijft vind ik wel dat dat dat die dochter van eh hoe heet hij die dat programma op vrijdag heeft in bij oh eh carie carie ten Napel echt ik met we zitten kijken naar kar is altijd goed kar Ik vind haar Ja maar zij kijk jij speelt ook wel eens naar naar iemand toe eh zeg maar een soort eh ik ben eigenlijk heel aardig maar ik speel dat je geïnteresseerd bent maar nee je bent niet aardig interesseerd Nee maar het interesseert je geen [ __ ] weet je wel Ik zie ook bij Ik zie ook bij bij Nee maar dat weet ik van je maar ik zie ik zie ik zie ook bij bij onze vriendje Roen zie ik af en toe dat hij afhaakt en denkt Ja jongens [ __ ] me lekker verder en dat zie ik bij iedereen maar bij haar niet Nee maar zij is zo oprecht geïnteresseerd in die mensen ja maar kie is net haar vader is ook zo'n aardige zal daar zit totaal geen toneel bij hè Johan en dat maakt het zo verschrikkelijk lief en leuk om naar te kijken maar nooit spannend Nee het schuurt nooit Nee niet nee nee natuurlijk schuurt het nooit want het schuurt pas als je als je degene die aan het woord ben een enorme lulin maar zij wat hij dus Constant heeft zeg het is aardige buurmeisje Ja maar het Ik zit er wel eens op vrijdag als ik thuis kom n het is zo lief om naar te kijken want het meisje is Zo ja is zo oprecht puur Ja maar is zo het is het is mij maar dat vind ik echt zo u geïnteresseerd in mensen ja maar het is mij te lief te braaf Ja maar het is ook wel een lief vraagje aan een lieve mevrouw maar ik vind het knap hoor Ze zat laatst dan eh George Baker weet je wel samen met eh Jan Keizer en dan moet ze daar 20 minuten mee vol maken en dat dat zou voor mij een moment zijn dat ik even denk nu Nu wordt lastig ja om hier 20 minuten over te praten maar dat is 1,5 feest de gezelligheid Nee maar het is zo'n lieve meid weet jeuk Beeten Nee maar weet je het Ik weet zeker er zitten zoveel mensen op tv die die die ja die maken zich druk die maken zich er helemaal niet druk Kom joh en die die doen geïnteresseerd zijn helemaal niet geïnteresseerd Ik heb het ook vaak maar weet je dan dan bij haar zit je naar zo iemand anders te kijken dat je denkt dat bijna Ik word er bijna Nee maar ik vind het zo lief om maar te kijken dan daar heb je wel gelijk in Kijk als er iemand zit met met met kalknagels dan kan zij een gesprek voeren dat ze geïnteresseerd is in die kalknagels Ja en hoe die dat weg moet kunnen dat dat hij in een recl zag ik in de reclame van É of andere eh rij z dan moet je over je voeten plassen ja
